gapbook

چرا افرادی که شبکه های ارتباطی کوچکتری می سازند موفق ترند؟

 تحقیقات به طرز عجیبی نشان می دهد که هر چه افراد بیشتری را بشناسید، احتمال موفقیت شما کاهش می یابد!

در جمعی که صحبت میکردم، از افراد پرسیدم که کدام موارد زیر از نظر شما بیشتر در موفقیت شغلی و کسب و کار تاثیر میگذارد:

هوش، خلاقیت، سخت کوشی، ارتباطات، استعداد، پشتکار، رهبری، اجرا؟ 

توافق جمع بر روی ارتباطات بود به خصوص اندازه شبکه ارتباطات؛ افراد عقیده داشتند اینکه چقدر می دانید مهم است(هوش در رتبه دوم قرار گرفت)، اما تعداد افرادی که می شناسید مهم تر است.

اما شاید نه.

طبق تحقیقات انجام شده توسط پروفسور راب کراس از دانشگاه ویرجینیا:

به طور سنتی، کتاب‌های توسعه فردی درباره شبکه‌های ارتباطی، بر بیرون رفتن و ساختن راه های ارتباطی زیاد تمرکز می‌کنند. آنچه ما دریافتیم این است که این کاری نیست که افراد با عملکرد بالا انجام می دهند. چیزی که به نظر میرسد 20 درصد از افراد موفق در طیف گسترده ای از سازمان ها در جهان از بقیه متمایز میشوند، یک شبکه ارتباطی بزرگ نیست؛ در واقع، معمولاً یک احتمال منفی چشمگیر از نظر آماری بین عملکرد برتر و شناخت تعداد افراد زیاد وجود دارد.

با این حال، این بدان معنا نیست که افراد با عملکرد بالا، شبکه ارتباطی ندارند.

چیزی که آنها را متمایز می کند، نحوه ایجاد ارتباط است.

  • آنها شبکه های ارتباطی “باز” را برای خود توسعه می دهند:

روابطی خارج از تخصص یا رشته خود ایجاد می کنند. به جای محدود کردن شبکه خود به افراد در صنعت یا حوزه مورد علاقه خود، آنها منشعب می شوند. تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که شبکه‌های ارتباطی باز ایجاد می‌کنند، حقوق بیشتری دریافت می‌کنند و سریع‌تر ارتقا می‌یابند.

  • آنها “روابط متوازن و متعادل” را در خطوط سازمانی برای به دست آوردن اطلاعات و تأثیرگذاری، مدیریت می کنند:

آنها نه تنها در میان افراد همسطح خود، بلکه در سطوح سلسله مراتبی بالا و پایین نیز شبکه ارتباطی میسازند. آنها چند مدیر عامل را می شناسند، چند منشی را نیز می شناسند. در نتیجه، چیزهایی را یاد می گیرند که دیگران ممکن است نتوانند. آنها ممکن است حمایتی را از دیگران جلب کنند که بقیه نمیتوانند. جالب اینجاست که آنها حس هدف و رضایتی را به دست می آورند که به طور ضمنی منجر به عملکرد بالاتر می شود – همه ما وقتی اهمیت می دهیم، سخت تر کار می کنیم.

  • آنها روابطی را پرورش می دهند که توانایی هایشان را افزایش می دهد: فقط با افرادی مثل خودتان ارتباط برقرار می کنید؟ بعید است که دیدگاه، بینش یا دانش بیشتری به دست آورید.
  • رفتارهایی از خود نشان می دهند که ارتباطات با کیفیت بالا ایجاد می کند:

 ایجاد پنج ارتباط معنی‌دار – پنج ارتباط با سود متقابل – قدرتمندتر از ایجاد 500 ارتباط سطحی است.

اگر همه چیز را خلاصه کنیم، دو مورد از بقیه بیشتر به چشم میخورد:

  • هرچه شبکه ارتباطی شما بازتر باشد، بهتر است.
  • هرچه نسبت کیفیت به کمیت ارتباطات شما بالاتر باشد، بهتر است.

تمرکز کردن صرفا بر توسعه روابط در حوزه کاری، تواناییتان را برای یادگیری، رشد، و ایجاد ارتباطات مفید محدود می کند – و به همان اندازه، ارتباط با افرادی که می توانند به یکدیگر کمک کنند نیز محدود میشود

بنابراین چگونه می توانید یک شبکه بازتر، مبتنی بر ارتباطات معنی دار ایجاد کنید؟

جواب خیلی ساده است. همانطور که تد لاسو می گوید: “کنجکاو باشید.”

  • آمادگی یادگیری در مورد دیگران – به خصوص افرادی که با شما متفاوت هستند – را داشته باشید؛ متفاوت در زمینه های کاری، سوابق، چشم انداز ها و تجربیات.
  • شما قبلاً افراد مشابه خود را می شناسید. نکته کلیدی ایجاد یک شبکه باز، ملاقات با افرادی است که شبیه شما نیستند و سپس وقت گذاشتن برای ایجاد این روابط. بدون هیچ انتظاری، وقت بگذارید، از آنها تعریف کنید و خودتان را معرفی کنید.
  • فقط به این دلیل که به آن شخص فکر می کردید، او را ملاقات کنید… نه به این دلیل که چیزی از آن شخص  نیاز داشتید که باعث شد به او فکر کنید.

این کارها را انجام دهید، و ارتباطات قوی تری ایجاد خواهید کرد.

و احتمال موفقیت شما هم بسیار بیشتر خواهد بود.

و افرادی که با آنها در ارتباط هستید نیز موفق تر خواهند بود، دیگه بهتر از این نمیتونه بشه!!

جمع‌آوری مطالب: مهشاد شرع الاسلام

مشاهده منبع 

چرا افرادی که شبکه های ارتباطی کوچکتری می سازند موفق ترند؟

 تحقیقات به طرز عجیبی نشان می دهد که هر چه افراد بیشتری را بشناسید، احتمال موفقیت شما کاهش می یابد!

در جمعی که صحبت میکردم، از افراد پرسیدم که کدام موارد زیر از نظر شما بیشتر در موفقیت شغلی و کسب و کار تاثیر میگذارد:

هوش، خلاقیت، سخت کوشی، ارتباطات، استعداد، پشتکار، رهبری، اجرا؟ 

توافق جمع بر روی ارتباطات بود به خصوص اندازه شبکه ارتباطات؛ افراد عقیده داشتند اینکه چقدر می دانید مهم است(هوش در رتبه دوم قرار گرفت)، اما تعداد افرادی که می شناسید مهم تر است.

اما شاید نه.

طبق تحقیقات انجام شده توسط پروفسور راب کراس از دانشگاه ویرجینیا:

به طور سنتی، کتاب‌های توسعه فردی درباره شبکه‌های ارتباطی، بر بیرون رفتن و ساختن راه های ارتباطی زیاد تمرکز می‌کنند. آنچه ما دریافتیم این است که این کاری نیست که افراد با عملکرد بالا انجام می دهند. چیزی که به نظر میرسد 20 درصد از افراد موفق در طیف گسترده ای از سازمان ها در جهان از بقیه متمایز میشوند، یک شبکه ارتباطی بزرگ نیست؛ در واقع، معمولاً یک احتمال منفی چشمگیر از نظر آماری بین عملکرد برتر و شناخت تعداد افراد زیاد وجود دارد.

با این حال، این بدان معنا نیست که افراد با عملکرد بالا، شبکه ارتباطی ندارند.

چیزی که آنها را متمایز می کند، نحوه ایجاد ارتباط است.

  • آنها شبکه های ارتباطی “باز” را برای خود توسعه می دهند:

روابطی خارج از تخصص یا رشته خود ایجاد می کنند. به جای محدود کردن شبکه خود به افراد در صنعت یا حوزه مورد علاقه خود، آنها منشعب می شوند. تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که شبکه‌های ارتباطی باز ایجاد می‌کنند، حقوق بیشتری دریافت می‌کنند و سریع‌تر ارتقا می‌یابند.

  • آنها “روابط متوازن و متعادل” را در خطوط سازمانی برای به دست آوردن اطلاعات و تأثیرگذاری، مدیریت می کنند:

آنها نه تنها در میان افراد همسطح خود، بلکه در سطوح سلسله مراتبی بالا و پایین نیز شبکه ارتباطی میسازند. آنها چند مدیر عامل را می شناسند، چند منشی را نیز می شناسند. در نتیجه، چیزهایی را یاد می گیرند که دیگران ممکن است نتوانند. آنها ممکن است حمایتی را از دیگران جلب کنند که بقیه نمیتوانند. جالب اینجاست که آنها حس هدف و رضایتی را به دست می آورند که به طور ضمنی منجر به عملکرد بالاتر می شود – همه ما وقتی اهمیت می دهیم، سخت تر کار می کنیم.

  • آنها روابطی را پرورش می دهند که توانایی هایشان را افزایش می دهد: فقط با افرادی مثل خودتان ارتباط برقرار می کنید؟ بعید است که دیدگاه، بینش یا دانش بیشتری به دست آورید.
  • رفتارهایی از خود نشان می دهند که ارتباطات با کیفیت بالا ایجاد می کند:

 ایجاد پنج ارتباط معنی‌دار – پنج ارتباط با سود متقابل – قدرتمندتر از ایجاد 500 ارتباط سطحی است.

اگر همه چیز را خلاصه کنیم، دو مورد از بقیه بیشتر به چشم میخورد:

  • هرچه شبکه ارتباطی شما بازتر باشد، بهتر است.
  • هرچه نسبت کیفیت به کمیت ارتباطات شما بالاتر باشد، بهتر است.

تمرکز کردن صرفا بر توسعه روابط در حوزه کاری، تواناییتان را برای یادگیری، رشد، و ایجاد ارتباطات مفید محدود می کند – و به همان اندازه، ارتباط با افرادی که می توانند به یکدیگر کمک کنند نیز محدود میشود

بنابراین چگونه می توانید یک شبکه بازتر، مبتنی بر ارتباطات معنی دار ایجاد کنید؟

جواب خیلی ساده است. همانطور که تد لاسو می گوید: “کنجکاو باشید.”

  • آمادگی یادگیری در مورد دیگران – به خصوص افرادی که با شما متفاوت هستند – را داشته باشید؛ متفاوت در زمینه های کاری، سوابق، چشم انداز ها و تجربیات.
  • شما قبلاً افراد مشابه خود را می شناسید. نکته کلیدی ایجاد یک شبکه باز، ملاقات با افرادی است که شبیه شما نیستند و سپس وقت گذاشتن برای ایجاد این روابط. بدون هیچ انتظاری، وقت بگذارید، از آنها تعریف کنید و خودتان را معرفی کنید.
  • فقط به این دلیل که به آن شخص فکر می کردید، او را ملاقات کنید… نه به این دلیل که چیزی از آن شخص  نیاز داشتید که باعث شد به او فکر کنید.

این کارها را انجام دهید، و ارتباطات قوی تری ایجاد خواهید کرد.

و احتمال موفقیت شما هم بسیار بیشتر خواهد بود.

و افرادی که با آنها در ارتباط هستید نیز موفق تر خواهند بود، دیگه بهتر از این نمیتونه بشه!!

جمع‌آوری مطالب: مهشاد شرع الاسلام

مشاهده منبع

1 دیدگاه دربارهٔ «چرا افرادی که شبکه های ارتباطی کوچکتری می سازند موفق ترند؟»

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.